Mediaopvoeding

“My dear, here we must run as fast as we can, just to stay in place. And if you wish to go anywhere you must run twice as fast as that.”
Lewis Carroll, Alice in Wonderland

Heb je je ook al eens verbaasd over het feit dat je baby ervan uitgaat dat elk glad oppervlak een potentieel touchscreen is?

Zelfs als je nog maar net ouder bent en de meeste opvoedvragen nog in de toekomst liggen, kan ‘t je al opvallen hoe je kleintje je smartphone probeert te grijpen. Of kan het je verbazen hoe goed een ukkie al weet dat je op een schermpje moet tikken. Wat betekent het, dat kinderen al zo jong de digitale apparaten in hun omgeving willen verkennen? Het betekent in ieder geval dat mediaopvoeding vroeg begint! En, laten we eerlijk zijn, dat is niet het makkelijkste opvoeddossier. Maar wel een hele belangrijke. Want als moderne mensen zijn we niet alleen burger van de reële wereld, maar ook van een virtuele. Kinderen komen bij hun geboorte de reële wereld binnen en het zit in hun natuur die vol overgave en verwondering in zich op te nemen. Wanneer en op welke manier willen we dat ze de virtuele wereld leren kennen, betreden en vormen? Vragen die onherroepelijk op je pad komen bij mediaopvoeding.

Visie op media

Wat is een goede schermtijd voor elke leeftijd? Wanneer is gamen leuk en wanneer wordt het ongezond? Het zijn denk ik twee van de meest gestelde vragen van deze tijd. Maar mediaconsumptie is niet alleen een kwestie van het juiste scherm- of gamedieet.

Natuurlijk zijn dit belangrijke vragen, maar waar het volgens mij ook om gaat bij mediaopvoeding zijn de grote vragen: wat willen we de kinderen leren over menszijn, over de rol van technologie in onze levens en over zaken als aandacht of ethiek? In een ideale mediaopvoeding is wat mij betreft ruimte voor beide soorten vragen: de schermtijdvragen voor de dagelijkse praktijk en de visievragen voor het fundament onder je mediaopvoeding.

Hou het hoofd koel en hart warm. Loesje

Mediaopvoeding op gevoel én met verstand van zaken

Er is maar weinig in het leven dat zo’n grote aanspraak doet op je gevoel dan je eigen kind(eren). In gezonde situaties wil je als ouder het beste voor je kind en dat werkt het lekkerst als datgene wat je doet, waar je opvoedkundig voor staat, ook strookt met je gevoel. Hoe zit dat met mediaopvoeding? Mediaopvoeding is natuurlijk een betrekkelijk nieuwe tak van (opvoed)sport. Wellicht dat dat een van de redenen is dat ouders er sneller wat onzeker instaan, het gevoel hebben dat ze niet precies weten wat ‘goed’ is, of zich soms zelfs als met de rug tegen de muur voelen staan.

Volgens mij is erkenning van je ouderlijk gevoel, je intuïtie, een belangrijke factor. En misschien is ruimte voor intuïtie iets wat we als modern en denkend mens stiekem lastig zijn gaan vinden. Juist bij mediaopvoeding zit er in het gevoelsvlak echter nogal eens een rood vlaggetje. Voel je je onprettig bij de huidige gang van zaken? Zou je ’t eigenlijk liever anders (dan je omgeving) willen doen? Als er ruimte kan ontstaan voor het gevoel, kan dat daarna met het verstand onderzocht worden. Dat is nodig, want met gevoel alleen kom je er niet. Er zijn immers veel factoren die mediaopvoeding tot een complexe aangelegenheid maken. Het hoge tempo van de technologische vernieuwing is daar een van (je loopt als ouder bijna per definitie achter de feiten aan). Maar bijvoorbeeld ook de omvang van commerciële belangen moet niet onderschat worden (het kind online is consument voor het leven).

Voel je je prettig bij hoe je mediaopvoeding nu gaat? Geef je intuïtie ruimte, constateer wat je gevoel je zegt en onderzoek vervolgens met je verstand waar je nu staat en waar je naartoe wilt.

Mediaopvoeding is zelfopvoeding

Voelen wat je wel of niet prettig, wel of niet belangrijk vindt is één, maar wat doe je met dat verstand als je er eenvoudigweg geen verstand van hébt? Het antwoord op deze vraag is even reëel als eenvoudig: je moet je er wel in verdiepen en ook de lastige, misschien wat ongemakkelijke of grote vragen onder ogen durven zien.
Dat betekent dus dat je onherroepelijk zelf aan de slag moet. Enerzijds om technisch te begrijpen wat er zoal in die zwarte dozen gebeurt en anderzijds om je eigen mediaconsumptie kritisch onder de loep te nemen. Want als je je kind wil leren een device aan de kant te leggen, kom je een stuk geloofwaardiger over als je die vaardigheid zelf ook beheerst.

Het goede nieuws: een regelmatige zelfopvoeding geeft een boel inzicht, een gevoel van daadkracht en handvatten om met (zelf)vertrouwen de koers van je mediaopvoeding te bepalen.

Mediacoach

Klinkt dit zo lezend wel leuk en aardig, maar zit je nog met een ‘hoe-dan?’ vraag? Ik ben gecertificeerd mediacoach en help je graag op weg. Of verder, als je tussendoor even het spoor bijster bent. Bekijk hieronder wat ik voor je kan doen of ga direct naar de agenda om te zien wat er op dit moment op de planning staat.