TRAINING
Wat is jouw status na ruim 3 maanden online?

Leren, werken en je sociale leven helemaal online vormgeven. Had ik je een jaar geleden zo’n situatie geschetst, dan had je er wellicht om gelachen, je erover verbolgen of het wel een interessante gedachte gevonden. Maar je had het vast niet als realiteit voor mogelijk gehouden. Intussen weten we allemaal dat het ‘gewoon’ kan. Nu ons leven zich ruim drie maanden voornamelijk online heeft afgespeeld is het tijd voor een kleine evaluatie. Wat heeft al dat digitale contact met ons gedaan? Zijn we voorgoed fan van lesgeven op afstand? Lyrisch over vergaderen via videoverbindingen? Of gooien we straks zo snel mogelijk massaal onze laptops uit het raam?

Zoeken naar evenwicht

Ook jij ziet het vast in je directe omgeving: sommige mensen zitten in die fase dat ze wel genoeg van hun laptop hebben gezien. Anderen genieten van nieuwe, creatieve alternatieven die nu op hun pad komen. Ik zie een gemeenschappelijke deler in het zoeken naar een nieuwe balans. Balans tussen online en offline. Tussen individu en groep. Of tussen mens en computer. En hoe een gezonde balans er precies uit moet zien, is niet voor iedereen gelijk. Misschien is het voor een werkende professional met een volle agenda wel heel fijn als het leeuwendeel van haar verdiepingscursus online is. Maar voor een eerstejaars student zijn de offline levenslessen tussen de colleges door natuurlijk net zo vormend als de leerstof zelf. Bij het bepalen van de juiste balans zou elke opleider zelf een nauwkeurige afweging moeten maken.

Een ware marathon

Maar in de coronatijd was er natuurlijk geen mogelijkheid om eens even rustig een nauwkeurige afweging te gaan zitten maken. Alles móest immers wel in vliegende vaart online. En zo zijn we collectief in een soort digitale marathon beland. De meesten van ons tamelijk ongetraind. Dus is het dan raar dat er tekenen van oververmoeidheid zichtbaar worden? Of zelfs dat er bij sommigen sprake is van blessures? Natuurlijk niet. Dat lijkt me eerder volkomen logisch. Net zo goed als dat het logisch is dat de ervaren digitale marathonlopers – of degenen met een grote natuurlijke aanleg – zich de afgelopen tijd helemaal prima hebben gevoeld.

En nu dan?

De vraag is nu hoe we verder gaan. De radicale omslag naar een online leven heeft ons de afgelopen tijd in ieder geval allerlei gratis spoedcursussen gegeven. Het zou zonde zijn als we alles wat we hierin geleerd hebben weer laten verstoffen door volledig terug te keren naar het oude normaal.

Laten we, voordat we de laptop uit het raam gooien of er juist helemaal niet meer achter vandaan kunnen komen, even de tijd nemen om de balans op te maken. Zodat we de positieve aspecten die de digitale stroomversnelling hebben gebracht kunnen behouden. Zonder onze ogen te sluiten voor de negatieve bijwerkingen. Kun je wel wat hulp gebruiken bij het identificeren van die sterke en zwakkere punten van jouw digitale leermiddelen? Of wil je na de hectiek van de coronatijd een spreekwoordelijke bezem door de online leskast halen? Stuur mij dan gerust een mailtje. En geef jij de voorkeur aan een kladblokje, een potlood en een kopje koffie, dan mag dat ondertussen gelukkig ook weer gewoon.